banner114

Nurgül Günaydın
Bölgemizin en başarılı spor yazarlarından biri...
Bir ay öncesinden hatırlatmış. 14 Ağustos 2020’de Günebakış’ta...
"
Futbolcuyu değil formayı sev" diye...
***
Biz, ne futbolcular sevdik? Ne futbolcular için koşturduk şehir şehir?
Kahramanlarımız oldu pek çoğu... Posterleri süsledi evlerimizi, işyerlerimizi...
Sosyal medyayı salladık “
Kuzeyin Kralı” diye...

***

35 yaşında adeta başımıza taç ettiğimiz halde…

Son tahlilde telefonları kapatan... Günlerce ulaşılamayan...

Kapağı ezeli rakibe atan Kaptan Sosa…

Seninle bütünleşmiştik. Tam da “futbolu Trabzon’da bırakır” derken…

Abarttıkça abarttık. Ne oldu?

Sen de sattın gittin.
Fakat profesyonel futbol böyle... Menajeri kadar konuşuyor herkes.

Allıyorlar pulluyorlar kendilerini pahalıya satıyorlar.

***
Biz, formayı sevenleri de tanıdık.

"Bu takımın kaptanı, bir başka takım kaptanının arkasında sahaya çıkmaz" diyen Kaptan Cemil'i...
Başka takıma gitmemek için 30 yaşında jübile yapan
Onur'u...

***
Olan taraftara oluyor.

Gerçi boş tribünlere de alıştık gibi... Bu gidişle her ev bir stadyuma dönüşecek...

Biz, “spor" denildiğinde ağırlıklı olarak “futbol" anladığımızdan...

Futbol" denildiğinde de yalnızca ‘atan’la ‘tutan’ı anlıyoruz...

***

Ünlü Yönetmen Sergio Leone, ‘Dolar Üçlemesi’nin ilk filmini...

Bir Avuç Dolar’la başlatıyor.

Fakat ‘İyi, Kötü, Çirkin’le kapatıyor perdeyi.

***

Gerçeği yalnızca gerçeği...

Fotoğrafı gözler önüne sererken…
Taraftara da yeniden hatırlatmış Nurgül Günaydın.
"
Futbolcuyu değil formayı sev."

Çünkü futbolcu parayı sever.
***
Biz, son demde en çok Sorloth’u sevdik galiba.

Biraz soğuktu moğuktu ama işini iyi yapıyordu.

Gol atıyor, attırıyor, savunmanın imdadına koşuyordu.

Ne oldu?” O da ‘Bir Avuç Euro’ için uçtu gitti.

***

Hani bir şarkı vardı. Sözleri Fethi Demir’e, müziği de Burhan Bayar’a ait...

İbrahim Tatlıses söylemişti.

Bir kulunu çok sevdim

O beni hiç sevmiyor

Aynen böyle gelişiyor her şey.

Para, her şey değildir” diyenlere de kulak verelim vermesine...

Fakat Napolyon’un dediği gibi… “Para para para...”

***

Novak, Sosa ve Sorloth…

NOSS yani...

Beyin takımı gidince iki maçta ancak bir puan yazdırabildik hanemize…

Yeni yıldızları da şüphesiz sahalarda görüp tanıyacağız.

Bazen yaptıklarımızı beğenmesek, küsüp gitsek de…

Yine de sevmeye devam edeceğiz futbolcuları...

Fakat yaşadıklarımızdan öğrendik ki kendimizi heba etmeye değmez.

Bugün sende, yarın onda…

Biz, futbolcuyu değil formayı sevmeye devam edelim.

Bordo Mavi’yi, Trabzon’u, Türkiye’yi…

***

Nurgül Günaydın, çok önemli bir konuya daha değinmiş yazısında...

Aidiyet duygusu.”

Hani bugünlerde pek bulunmayan, satışı olmayan...

Çıkar, oyunumu oynar, paramı alırım. “

Durum aynen böyle...

Yok, Bordo Mavi renklermiş… Kimin umurunda?

Kaptan Cemil’in.”

Onur'un.”

Ve Trabzon’u Türkiye, Türkiye’yi de Trabzonspor yapan muhteşem taraftarın.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Rıfat Eroğlu 1 ay önce

Süper bir yazı. Eline, yüreğine ve kalemine sağlık..

Avatar
Ümit 1 ay önce

Sevgili hocam , güzel bir konuya beğendiğiniz için, görüş ve tespitlerimiz için teşekkürler. Hocam bence, en başarılı futbolcular bile profesyonel olmalarına rağmen amatör bir ruhla varlığını sahaya koyabiliyorsa biz taraftarların gönlünde ayrı bir yer edinebiliyorlar. Ancak bu istisna futbolcular bile biz taraftarlar tarafından AMATÖRCE silinip linç edilebiliyorlar.... Bence, futbolculardan amatör bir ruhla oynamalarını, sadece paraya önem vermemelerini bekleyen taraftarların da artık amatörce değil, daha PROFESYONELCE düşünmeleri ve daha gerçekçi beklentilere sahip olmaları gerektiğini düşünüyorum.

Avatar
Ramiz 1 ay önce

Çok güzel bir yazı ve tespit..Elinize sağlık..