banner114

Evde kal" dediler.

Emir, duyuru bir tarafa...

Bu kez gerçekten ‘sağlık olsun' diye evde kaldık.

Onca gün kapıdan dışarı adımımızı atmadık.

Odalarda, salonlarda, balkonlarda akşamladık sabahladık.

Kaldırımlar bizi çekse de... Caddeler, parklar bahçeler...

Şöyle eski dostlar, yeni dostlar buluşup, iki lafın belini kırmadık.

Bir fincan kahve, çay içmedik.  Kedileri köpekleri sevmedik. Martılara simit atmadık.

Saçımız başımız tanınmaz halde... Berber kuaför koltuğuna oturmadık.

***

Evde kal” dediler, kaldık.

Bol bol kitap okuduk.

Yazıyı, Sümerlerden sonra yeniden keşfettik sanki.

Filmlere belgesellere demir attık.

Her daim transit geçtiğimiz mutfağa girdik.

Yemekler yaptık. Börekler açtık. Tatlılar, çorbalar, salatalar...

Ne de zormuş kadınların işi?

Elimize hamur değince anladık.

***

Yıllar önce “gönüllü iki ay ev hapsi" deseler...

Gülüp geçer, dünyada inanmazdık.

Oyunlar oynadık, masallar fıkralar anlattık. Şarkılar türküler söyledik.

Bazen de endişelendik.

Allah’ım!.. Neler oluyor” dedik.

Bir virüs mü yaptı bütün bunları?

Tüm dünyada durur gibi oldu kötülükler...

Eski savaşlarda bulduk kendimizi.

Karşı cephelere tütün, çikolata taşıdık.

Çanakkale’de Sarıkamış’ta oturduk ağladık.

***

Yeni kelimeler öğrendik.

Entübe, enfekte, pandemi...

Bir de ellerimizi yıkamayı...

Dezenfekte etmeyi...

Sosyal mesafeyi...

Hapşırırken dirseğimizi kullanacakmışız

Tokalaşmak yok, öyle şapur şupur öpüşmek de...

Derviş selamı çakacakmışız

Tanıdık tanımadık bir süre uzak duracakmışız...

***

Mevsim ilkbahardı...

Ekranlarda ise bir şovmen dökümüydü yaşanan...

Bir bir eksildiler pencerelerden...

İşin uzmanlarına kalmıştı meydan...

Ve bu ‘yeni insanlar'ı çok sevdik. Çünkü yorulmuştuk her türlü saldırıdan saldırganlıktan.

Hani “birileri çıksa, şöyle güzel güzel anlatsa" dersiniz ya...

İşte o günler, bugünlermiş meğer.

***

Sonunda her şeyi tatlıya bağlarcasına  sağlığa bağladık.

Biz zaten oldum olası böyleydik, “sağlık olsun" der, başka bir şey demezdik.

***

Bu salgında hayatı öğrendik.

Komşuyu, devleti...

Üretimi tüketimi...

Elimizde ne var?

Cebimizde?

Depomuzda ambarımızda?

Bir şey daha oldu.

Kendi insanımıza yöneldik.

Dağımıza taşımıza toprağımıza...

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.