banner114
banner146

Alıştık kimsesizliklere. Sahip çıkılmamaktan dem vurmaya. Bunu yaparken de eleştirmenliğe soyunmaya. Sahi bu ilçede yıkım üzerine ne kimlikler türedi böyle. Büyüdü burunlar. Görmez oldu gözler ve alıştık düşe kalka yaşamaya. Her gördüğümüzü söyleyemedik, titrek kaldı doğrularımız… Kabilelere ayrıldık bir bir. Onure edemedik kendimizi, onure edilmedik bu yüzden. Koşamadık yardıma en ücrasındakinin. Yıkıp geçmek, vurup geçmek oldu tüm becerebildiğimiz. Dibimizdeki ilçeleri ağzımızın suyu akarak en güzel cümlelerle anlatabilmeyi maharet saydık. Öve öve bitiremedik başkalarını. En saygınımız bile bitaraf kalamadı. Benim yakınım, benim akrabam demekle geçti ömrümüz. Yiğidi öldürdük, hakkını da yedik çoğu kez. Okumadık köhneleştik durmadan. Sahip çıkamadık, sahip çıkılmadık. Hep boynu bükük kaldı doğruların ve doğrulukları Tribünlere oynadık hep. Başarılı olanı değil en iyi gösteride bulunanlara daha bir yaklaştık. Tercihlerimiz çoğu kez menfaatin gölgesinde kaldı. Adımızı bile menfaatin süzgecinden geçirdik. En iyi nutukları suya sabuna dokunmadan atıverdik. Kendi insanını aşağılamanın elit olmanın ilk şartı saydık. Başaramadık, Hakk'a teslim olamadık. Senarist olduk, oyuncu olduk. Ancak görüp sustuk. Bir araya gelmenin ne demek olduğunu kitaplardan öğrenmekle kaldık. Talihimizi kanıksadık. İçimiz örümcek ağı sineklerimiz hiç bitmez oldu. Ne diyelim gün ola hayır ola.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.