banner114

Baharın oluşturduğu melankoli mi? Yoksa alışkanlığın mevsimlerde hükmü mü? Hangisi bilinmez sorsak farklı cevaplar alırız. Belki de hep aynı olur cevap doğanın uyanışı. Her ne olursa sebep olsun.

Yaşam hep şiir olsun, sevda olsun, leyla olsun mecnun olsun. Varsın dağlar da yerinde dursun hep kavuşmasa, buluşmasa da sevdalar; Sevgi ile dolu olsun yaşamlar.

Şiir ile konuşsun gözler, şiir etsin sözler, göz yaşı şiir gibi aksın oluk oluk. Kah sevdadan kah mutluluktan olsun. Boşalsın mavi denizlere daralan gönüller. Tükensin insanlığı esir alan hicran.

Dur ey gönül dur coşma yine olmazlara. Bırak şiirler susun, göz yaşları dinsin varsın karanlık olsun dünya. Hükmünü sürsün gösterişler katmerlensin serzeniş yapmacık olsun gülüşler. Zifiri karanlıkta zoraki parlasın dişler.

Sonra döner mevsim kış gelirde üşümesin şiirde şair gönüller. İnsanlık susar, donar göz yaşları sanmasınlar çiğ düştü yanaklarımıza bırak şiiri kapılma yorgun bahara.

Sahi şiir gönüllüm neden sustun sen mi yorgundun bahar mı yorgun. Neden sus ettin şiirleri bırak aksın nehirlere buhar olup yağsın sağanak sağanak, gök yüzüne bakan gönüllere.

Herkes bir parça şiir olsun, bir tutam öykü, bir dilim roman ve bir ömür seven, sevilen sevdalanan.

Ne çıkar kuraldan, kırma yeter mahrum olma kalan yaşamdan. Bir soluk değil mi yarın? Bir göz kırpma değil miydi dün, bugünü sayma geç uyuduk tez uyandık akşam.

Şiir olduk işte kafi değil mi? Varsın zaman yıkılsın saatler bozulsun tarihler kaysın. Bir şiire bir melodi takılsın arada çalsın ağlasın, dinlesin dinlensin dünya.

Zamanı kurduk ayarlandık da ne geçti elimize. Şiirler kala kaldı içimize. Mevsimler dolandı dert tükettik yediğimize gençliğimize.

Yine şiir ol hep bahar yaşa, kışları da perçinlesin dörtlükler, yaz kış ve bahar dört mevsim şiir olsun, sevda olsun, masal olsun bütün sağlar.

Vuslat ölse de sözlerde gözlerde vuslat eylesin gönüller. Ferahlasın nefesleri göğüs kafeslerinde. Ayrılsa da ayrı kalsa da hep barış olsun, barışı sayıklasın dünya.

Sen oldun ben öldüm, ben oldum sen yoktun bırak artık geçmişi sen sözlerinde ben şiirde merhaba diyelim vuslat uyansın gelecek dilimde. Deseydi insan ne yaş farkı, ne kıdem, ne kıymet ayrık olurdu gönüllerde.

Buram buram kucak kucak sevda dolardı. Dostluk coşardı, bir yudum çay bir çentik kahve ve şiir olurdu sözlerde.

Dökerdi içini dertler, giz olmazdı insan diye geçinenler. Yaz gelsin yaz şiirler. Söz gelsin söz şiirler.

Bir yanım yorgun düne

Bir yanım kırık umutlar yarının geleceğine

Aşklarım, özlemlerim, sevdalarım susmuş

Tükenmiş dünya

Kim bilir seven sevilen de unutmuş

Taş olmuş kaya olmuş gönüller

Susma, tükenme ey can

Sen şiir ol hep şiir ol

Sabaha, yarına çalar kapını sevenler

Heyhat ağlatırsan şiirlerimi

Unutursan seven gözlerimi

İşte o zaman ummana dökerim göz bebeklerimi…Nazmiye

SEVGİ GÖNÜLDEN COŞAR YAŞARSA YAŞAM İSTESE DE İSTEMESE DE ŞİİR OLUR..

İMAN GÖNÜLDE BARINAK KURARSA ÖMÜR DÜNYAYA PAYİTAHT OLUR….

Sevgiyle kalın….

        

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.