Geçtiğimiz hafta Solaklı Vadisi elim bir olayla sarsılmıştı. Dernekpazarı İmam Hatip Ortaokulu 7/A sınıfı öğrencisi, herkesin gözdesi, dünyalar tatlısı Zeynep Çiftçi bisikletten düşerek hafifçe yaralanmıştı. Görünürde fazla bir şeyi yoktu ve götürüldüğü hastanede ilk tetkiklerde herhangi bir iç kanama tespit edilememişti. Daha sonra aradan bir gün geçmeden dünya tatlısı kızımızı maalesef kaybetmiştik. Dernekpazarı’nda herkes onu tanıyor, herkes onu çok seviyor ve her etkinlikte en başta görev alıyordu. Gelin görün ki her şey 30 Eylül sabahına kadarmış. Takdiri ilahi böyle tecelli etmişti. Dernekpazarı yastaydı. Dernekpazarı şoktaydı. Ama yapacak bir şeyimiz de yoktu. Babası onu “sevdalım” diye severmiş. Her akşam babasını öpmeden yatmazmış. Allah’ım çok büyük acıydı bu! Bundan sonra öpmek, koklamak işleri inşallah cennet bahçelerindeki buluşmaya ertelenmişti. Babanın metanetli duruşu da sanırım buradaki teselliden geliyordu. Aslen Çaykaralı olan baba Muhammet Çiftçi; imam olarak Dernekpazarı Yenice Mahallesi’nde görev yapıyordu. Artık bundan sonra görev yapacağı camide kimse onun boğazına sarılmayacaktı. Kimse cemaatin arasında koşup tespihleri cemaate dağıtmayacaktı!

Zeynep Cenneti Özlemişti!

Belli ki Zeynep cenneti özlemişti. Ölümünden 4 gün öncesiydi. Ablasına-“Ablacım, ben sizden önde öleceğim, sizin acınızı yaşamayacağım” demişti. Ablası ona- “o nasıl söz Zeynep , hiç öyle şey olur mu! Bir daha duymayacağım bu sözleri” der. Zeynepcik kendinden emin bir sesle-Ablacım boşuna yorulma, ben Allaha dua ettim ve duamda kabul oldu” der…

Zeynepçik te son nefesini o ablasının kucağında vermişti. “Ablacım ben biraz uyuycam uykum geldi” dedi ve son uykusuna daldı.

 Öğretmenlerinin deyimiyle “Büyümüşte küçülmüş” Zeynep artık aramızdan ebediyen ayrılmıştı.

Rabbim o anne babaya sabırlar versin ve sabırlarının karşılığında onları cennette beraber kılsın.. Amin.

Yazımıza Mehmet Kabanoğlu'nun minik Zeynep için yazdığı dörtlükle son veriyoruz.

***

Annen geleceksin gibi bekliyor;

Baban biriciğim cennette diyor.

El kabullenmekte zorluk çekiyor;

Resmini öpüyor, kokluyor Zeynep.

Boğdun aileni, bizi acıya;

Güç ver Rabb’im; ÇİFTÇİ Mehmet hocaya.

Onun için artık canlılık rüya;

Kabrinde ağıtlar yakıyor Zeynep.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner89