Warning: getimagesize(/home/gunebakiscom/public_html/images/banner/aaa.jpg): failed to open stream: No such file or directory in /home/gunebakiscom/public_html/amp/functions.php on line 0
Suriyeli kadının gördükleri…

Suriyeli kadının gördükleri…

Suriyeli Safiye Hanımefendi anlatıyor.

Halep de 3 katlı bir evimiz vardı.

Halep çarşısında iki tane dükkanımız vardı.Ben ise hemşireydim.

Dört  çocuğumuz ile hali vakti yerinde denilen sayılı kişilerdendik.

Irak'da savaş başladı.

Televizyondan seyrediyorduk herşeyi. Gazetelerde gördüğümüz resimlere bakıp bakıp üzülüyorduk.

Elimizden birşey gelmez deyip dua ediyorduk.

Ama hiç bir zaman Irak'da yaşananların bizim de başımıza geleceğini düşünmedik.

Önce hiç tanımadığımız yabancı insanlar geldi.

Ne istiyorlardı ben bilmiyorum ama; mahallenin sözü en çok geçenleriyle görüşüyorlardı sürekli.

Ben Şam'a gittiğim birgün o bizim mahalleye gelen yabancı adamları Şam'da Esad yanlılarıyla yemek yerken de gördüğümde onların her iki tarafı kışkırtmak için gelen ajanlar olduğunu anlamıştım.

Ama artık iş işten geçmişti.

Çünkü insanlar çoktan sokakları doldurmuştu.

Sonrası nasıl da hızlı gelişti anlayamadık.  Şehirler, Köyler bombalanıyor ve binlerce insan ölüyordu.

Artık ne Esad laf dinliyordu ne de halk. Sonra yabancı ülkeler bu işe dur demek için Suriye'ye geliyor denildi.

Önce sevindik.Esad'ı tek onlar durdurur dedik.

Yanıldığımızı anladığımızda ne şehirlerimiz kalmıştı, ne de sığınacak bir ülkemiz..

Batı tıpkı Irak'da yaptığı gibi bizim ülkemizi de karıştırmıştı.

Sonra da en eski silahlarını bizi öldürmesi için Esad'a satmıştı.

Oradan kazandığı paralar ile daha da gelişmiş silahlar yapmış ve onlarında işlevselliğini yine bizim üzerimizde denemişt. Adı savaştı nasıl olsa,

Kimse birşeyin hesabını soramıyordu.

Halep bombalanırken köyümüze gidelim dedik.

Ama Halep yakınlarında  arabalarımız tarandı.

Annemi, babamı, iki kardeşimi, eşimi ve iki oğlumu bu saldırıda kaybettim.

Oracıkta hiç bilmediğim bir köye gömdüler onları.

Sonra ben kalan iki çocuğumla  köydeki amcamın yanına sığındım.

Bir uçak sesi duyduğumuzda kalbimiz yerinden çıkacak gibi oluyordu artık. Birgün o uçaklardan birinden yine bir bomba atıldı ve işte o andan sonra iki çocuğum ve köyün çocukları, kadınları, adamları gözlerimin önünde başı koparılmış tavuk gibi çırpınmaya başladılar.

Köyümüze  attıkları kimyasal silah ile yandı bedenler, yok oldu.

Kendime geldiğimde hastanedeydim.

Tüm derilerim naylon ile kaplanmış gibiydi.

Çocuklarım öldü,180 kişilik köyden sadece 12 kişi kurtulduk.

Savaşın üçüncü yılından itibaren ölenlerin kaydı tutulmaz oldu Suriye'de.

Şimdi Tv'ler Suriye'de 1 milyon insan öldü diyorlar. Yalan vallahi yalan. En az 4 milyon insan katledildi Suriye'de.

Size diyeceğim odur ki; Batı müslümanları yok etmeyi kafaya koymuş.

Kendileri birlik olmuşlar ve hep beraber Müslüman ülkelere saldırıyorlar.

Önce veriyorlar coşkuyu, insanları sokaklara döküyorlar. Sonrada biz iyi müdahale ederiz. Biz bu işi biliriz diyerek gelip ülkeleri işgal ediyorlar.

Ama bu arada olan o ülkenin insanlarına oluyor.

Dindarı, artisti, alimi, zalimi, çocuğu, kadını, adamı herkes ölüyor.

Çünkü bombalar insan, yaş veya meslek, inanç ayırt etmiyor.

Ülkenize sahip çıkın.

Mazlumların umudu olan bir ülkeniz var ve batı size de başladı, el birlik olup buna fırsat vermeyin.

İş işten geçtikten sonra akıllanmak bir işe yaramıyor.

El birlik olun ve batıya yem etmeyin ülkenizi.

Bakın ben bütün sülalemi ve altı kişilik ailemin hepsini kaybettim."

***

Avrupalı siyaset bilimciler, siyasetçilere yol gösteriyor!.. “Türkiye’yi durdumanın ve yeniden kullanışlı hale getirmenin yolu iç savaşa oynamak!.. Bunun için gerekirse Cumhurbaşkanına suikast bile düzenlenebilir!.. Başka çare kalmadı!..” diyorlar. İşte böyle bir ahval ve şerait içinde yukarıda paylaştığımız Suriyeli hanımefendinin tespiti daha bir anlam kazanıyor. Emperyal güçler ve onların yerli işbirlikçilerine karşı en hassas, en duyarlı ve en dikkatli olmamız gereken günlerden geçiyoruz.

Aydın ihanetinin zirve yaptığı bu süreçte insanımızın sağduyusuna güveniyoruz.