buy Instagram followers
banner114

Bütün çocukların, gençlerin kalpleri fethedilmiş…

Renkler, sloganlar paylaşılmış…

Aradan sıyrılsalar bile işleri çok zor.

Senin için kim sevinir, kim üzülür sabahlara kadar?”

***

Başakşehir…

Bence maçlarını Edirne’de, Kars’ta oynasın.

Sinop’ta Mardin’de… Ağrı’da, Bilecik’te, Nevşehir’de…

Çünkü ‘İstanbul Takımı’ olmak için çok geç kaldılar.

***

Tüm hazırlıklar tamamlanmış.

Zamanla yarışılmıştır ve birazdan ‘sahne’…

Bazı oyuncular sabırsızdır. İçlerinde abartanlar da olur.

Perdeyi şöyle bir aralayanlar…

Kimler gelmiş, salon dolu mu, boş mu” diye bakanlar…

Oyun, seyirciye oynanır çünkü.

İster tiyatro olsun, ister spor…

Antik Dönem’den itibaren böyle...

Tiyatrolar tıklım tıklım. Hipodromlar, arenalar da öyle…

***

Sırf konu Bahçeşehir’e gelsin diye tarihe bir yolculuk yaptık.

Avrupa’da grubunda lider ama İstanbul’un seyircisiz tek takımı…

Hatta bir ara “30 gol attı ama 30 seyircisi yok” diyorlardı.

Dönemin teknik direktörü Abdullah Avcı, katıldığı programda... “Geldiğimde sıfır seyirci vardı” diye özetliyordu.

Ne demekse… Anlatılması ve anlaşılması çok zor bir durum…

***  

Boş salonlara oynamak neyse… Boş tribünlere oynamak da öyle…

Avrupa Kupalarında deplasmanda 3-0’la geçtikleri Wolfsberger maçından sonra İstanbul’da yer yerinden oynaması gerekirken…

Video durduruluyor sanki…

Yorumcularda heyecanın ‘h’si görülmüyor.

Çok ilginçtir, bi tane bile taraftarı (!) yorumcu yokmuş.

Takım, grup lideri olmuş ama seyircisi yok, seyircisi…

***

Başakşehir…

Geçtiğimiz sezon şampiyon olsaydı ne kadar sallayacaktı İstanbul’u?

Diğer illerimiz ve yurt dışında nasıl yankı bulacaktı?

Kaç kişi mutluluktan göklere uçacaktı? Gülecekti ağlayacaktı.

Seyircin olacak arkadaş, seyircin... Maçlara gelecek…

Formanı giyecek, şarkını söyleyecek...

***

Biz, köyde mahallede maç izlerken…

Yeniliyorsak ya da iyi oynamıyorsak…

Hemen başka kanallara geçiyoruz, belgesel filan izliyoruz.

Fakat kulağımız da evlerden yükselecek o muhteşem uğultuda…

Hadi çocuklar üzmeyin bizi” diye yalvarıyoruz.

Dileklerimiz mi kabul ediliyor yoksa bizimkiler mi iyi oynuyor?

Bir ses yükseliyor ki tarifsiz. Anlıyoruz ki gol atmışız.

İşte böyle, bizim buralarda gol attığımızı yükselen uğultudan anlarız.

Hayat durur. Sanırsınız yediden yetmişe herkes ekran başında…

Aklı fikri Trabzonspor’da…

Gerçekten öyledir.

Sadece tribünlere oynamaz büyük takımların sporcuları...

Bilirler ki en uzak yerlerde... Şehirlerde ülkelerde...

Kuytularda köşelerde...

Milyonların gözü kulağı üzerlerindedir.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner108