Dedi: Trabzon’un gündeminde iki gazetenin kapanması olayı var. Biraz bilgi verir misiniz?

Dedim: Trabzon’da günlük yayımlanan 7 gazete vardı. Bu sayı çoktu. Gerek basın camiası içinde gerekse kamuoyunda 7 gazetenin çokluğu konuşuldu. Gazetelerin çok oluşunun yanı sıra birbirinin aynı haberlerle çıkması ayrı bir handikaptı. Yine ayakta kalabilmek için kalitede değil, daha ucuz reklam fiyatında yarışmak herkesi etkiledi. Gazetelerin azaltılması için 3 yıldır defalarca bir araya gelindi. Maalesef bugüne kadar sürdü.

Dedi: Yani 5 gazetenin 2 gazeteyi satın alıp kapatması ani bir gelişme değildi.

Dedim: Hayır değildi. Rahmetli Salih Çamoğlu devrederken de devreye girildi. Ancak son anda uzlaşma yıkılınca Gökhan Saral aldı. Benzer biçimde Osman Diyadin bırakırken yine oluşum yapıldı. Yine son anda yıkıldı. Ancak olması gereken buydu. Yani olması gereken oldu. Sonuç kendini dayattı.

Dedi: Bu bir resmi ilan paylaşımı mı? Resmi ilan pastası meselesi mi?

Dedim: Resmi ilan pastası üçüncü sırada önemli. Birincisi gazetelerin marka değeri arttı. Canı sıkılınca, ‘Haydi bir gazete alalım’ diyen gazete alamayacak. İkincisi psikolojik bir artı değer elde edildi. Trabzon için 5 gazete artık çok görülmeyecek. Üçüncüsü ise resmi ilanlar artık yediye değil beşe bölünecek. Gazeteler tiraj ve kadrolarına göre resmi ilan alacak.

Dedi: İki gazete ve ödenen değeri 5 gazete kaç yılda geri alacak?

Dedim: Ortalama üç yılda. Yani bugünden yarına herhangi bir ekonomik avantaj yok. Üç yıl sonra avantaj oluşacak.

Dedi: O zaman her gazete aynı parayı ödemedi. Yani tiraja ve kadroya göre ödedi.

Dedim: Evet doğru. Kimi 165 bin lira, kimi 155 bin lira, kimisi de 145 ve bin lira... Kimisi de süreci senetle geçti. Bizim kefil olduğumuz bir senetle... İnşallah süreci içinde ödenir.

Dedi: Bu rakamları ödeyebildiğinize göre ekonomik durumunuz iyi demektir.

Dedim: Banka kredisi kullanıldı. Krediyi 3 yılda geri ödeyeceğiz.

Dedi: Özellikle M.Ali Yılmaz’a teşekkür ettiniz.

Dedim: Evet doğru. Onursal Başkan bugüne kadar böylesi bir işbirliğine yanaşmamıştı. Belki Trabzon’daki oluşuma inanmamıştı. Ama şimdi inandı. Önümüzü açtı. Tekrar teşekkür ediyoruz. Ayrıca Sayın Gökhan Saral’a da duyarlılığından ve yerle basının geleceği adına verdiği karardan ötürü teşekkürü borç biliyoruz. Bu arada hassasiyetinden ve sürece desteğinden ötürü Sn. Selahattin Bahadır’a ve Zeki Sancak’a da teşekkür ederiz.

Dedi: Önü açıldı derken bundan böyle de devam eder mi? Yani 4’e, 3’e iner mi?

Dedim: Hayır olmaz. Bundan böyle yukarıda saydığım üç nedenin hiçbiri  bağlamındaartı değer oluşmaz. Dolayısıyla Trabzon artık 5 gazete ile devam eder.

Dedi: Yeni bir gazete daha kurulamaz mı?

Dedim: Hem ekonomik değil hem Basın İlan Kurumu sıcak bakmıyor. Bir gazetenin aylık asgari 70 bin lira (en az) gideri var. Bunun anlamı asgari 20 bin lira zarar. Bile bile kimse bu işe girmez.

Dedi: Şimdi yerel gazetelerin hepsi zarar mı ediyor?

Dedim: Evet hiçbiri kar etmiyor. (Kendi matbaası olmadıktan sonra)

Dedi: Şimdi bu iki gazeteden sonra yine zarar mı?

Dedim: Bu iki gazetenin olumlu etkisi dörtte bir oranında. O da 3 yıl sonra. Dediğimiz gibi… Mesele gazete sayısını indirmekti. Marka değerleri yükseltmekti. Bir araya gelmeyen, ortak eylem üretmeyen Trabzon’da bir araya gelinebildiğini göstermekti.

Hayırlı olsun.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.