Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Delikanlı çağımızdaki cevher,

Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,

Gözünün yaşına bakmadan gider.

Şair Cahit Sıtkı Tarancı’nın dediği gibi…

Çocuktum, hayal meyal hatırlıyorum son şampiyonluğu… Verilmeyen bir de şampiyonluğumuz olmasına rağmen bu süreçte doya doya kutlayamadık, yaşayamadık şampiyonluğu… Daha doğrusu yaşattırmadılar bize bu mutluluğu… Bir ömrün yarısını tükettik, hâlâ bir yiğit çıkacak diye umut ediyor, bekliyoruz…

Kimler yüzünden?..

Şehirden çok kendi çıkarlarını düşününler yüzünden yaşayamadık şampiyonluğu. Bakıyorum, şehri kuşatmış grupların biri gidiyor biri geliyor. Bir sürü üye yapmışlar, seçmenin iradesini kontrol altına almışlar. Hepsi vaatlerle geliyor ama hüsranla ayrılıyorlar. Olan bize oluyor. Hele hele caka satan şu eskiler yok mu, sanki takımı şampiyon yapmış gibi konuşuyor ya onlara canım çok sıkılıyor. Bazıları ise istemem yan cebime koy havasında. Bunların birçoğu yönetime girdiğinde kartvizitine TS yöneticisi yazdırıp dağıtan cinsten olduğunu hemen herkes biliyor.

Hazır takıma gelip başarısız olanlardan bahsetmiyorum bile…

Trabzonspor sevgisiyle büyümüş olacak. Mağlubiyet sonrasında gülmeyecek, oturup taraftarıyla ağlayacak.  Acıyı yüreğinden hissedecek, hırsı gözünden akacak. Yüreğinde amatör ruh taşıyacak, İstanbul’a karşı çıkarlarını bir kenara bırakacak. Göreve geldikten sonra ihale peşinde koşmayacak, kulübü kullanıp devletten araziler kiralamayacak. İstanbul’daki iş adamlarına el açmayacak, önceliği kulübün çıkarları olacak. Dün “Ben artık başkan adayı olmayacağım.” deyip bugün ortaya çıkamayacak. Bu şehrin etinden sütünden yararlanıp sonra kaçanlardan da olmayacak. Kısacası dik duracak, bu kentin hakkını arayacak. Ama her yerde arayacak.

Var mı böyle bir baba yiğit? Çıkmasını bekliyorum.

Bu kulübün başına para babaları da mafya babaları da iş adamları da siyasetin içinden çıkanlar da geldi. Sonuç hep hüsran oldu. Nasıl futbol takımı için öze dönüş istiyorsak, yönetim bazında da özü dönüş olmalı. İçimizde yaşayan Şamil Ekinci’yi bulmak boynumuzun borcu olmalı. Bizler Şamil Ekinci gibi başkanlar bulabilirsek, öze döner birkaç yıl sonra şampiyonluğunu yakalayabiliriz. Aksi hâlde uzun yıllar bu özlemle yanar tutuşuruz…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner89

banner108