Bizi dünyaya getiren, yaşamayı, gülmeyi, ahlakı, sevgiyi ve bütün insani şeyleri öğreten analarımızdır. Sevginin  ilk ve samimi şeklini onlardan öğreniriz. Hayata bağlanmamız, insanlığı sevmemiz hep onların sayesindedir. Anne ile çocuk arasındaki bu bağ ve sevgi, şüphesiz kutsal bir anlama sahiptir.Mutlak sevginin ve karşılıksız ilginin sembolu , fedakarlığı ödenemeyecek kadar büyük olan annelerimize karşı bizim de bir çok görevimiz vardır. Onları sevgilerin en derini , en ölmezi ile sevmek ve saymak bu görevlerin başında gelir. Analarımız bizim için gurur kaynağı, baş tacı, gönül bahçemizi süsleyen bahçıvanımızdır.

                  Anne sevgisi gerçek olan en güzel ve en değerli sevgidir. Dünyadaki hiçbir sevgi, anne sevgisiyle karşılaştırılmamalıdır. Bize bir şey olduğunda baş ucumuzda bekleyen, gerektiği zaman canından bize can veren, üzüntümüzle üzülen, sevincimizle sevinen, yemeyip yediren, giymeyip giydiren varlığımızdır anneler. “ Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar.” Atasözünden de anlaşıldığı gibi… Onların yaptığı her türlü şey karşılık beklemeksizin iyiliğimiz içindir.

Onların isteklerine karşı çıkmak, isteklerini gereği gibi yerine getirmemek, kalplerini kırmak evlatlar için telafisi en zor olaydır. Onlar incinselerde incindiklerini,kırğınlıklarını belli etmez coçuklarına yansıtmazlar.Gönül dünyalarında kopan fırtınaların sükünetlerini yansıtırlar bizlere bu bilinç ile haraket etmeliyiz.

                Onlara “öf “bile demeyi yasaklayan   Allah (c.c.) şöyle buyurmuştur : “Rabbin ondan başkasına ibadet etmemenizi ve anne babaya iyilik etmenizi emretmiştir. İkisinden biri yahut  her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına ulaşırsa, sakın onlara öf bile deme, onları azarlama, onlara güzel sözler söyle, onlara rahmet ve şefkat dolu tevazu kanadını ger. Onlara alçak gönüllü ve şefkatli davran ve onlar hakkında dua edip şöyle de : ‘Ey Rabbim, bunlar küçükken beni nasıl yetiştirip büyüttülerse, sen de onlara merhamet et, acı.”(İsra-23).  Allah (c.c.) anne babaya iyilik etmeyi, kendi ibadeti ve şükrüyle yan yana zikretmiştir.

                    Yine Peygamber Efendimiz (s.a.v) : “ Cennet annelerin ayağının altındadır.” Demiştir. Bu hadisten de anlaşıldığı gibi, cenneti kazanmak annelerin gönlünü kazanmaktan geçer.

Anne deyince aklımıza ne gelir?Neler gelmez ki.

Güneşte gölge,yağmurda şemsiye,fırtınada liman,hastalıkta derman ,yoklukta yaşama sevinci,gözlerde mutluluktur….

     Her an onların  duasını alarak yaşamayı yılda bir kez değil her gün oların gönüllerine girmeyi Rabbim bizlere nasip etsin. (Amin)

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner89

banner37